Ναι, ξέρω πως παράξενα, τα λόγια μου που γράφω
Ούτε ταξίδια σ’ άγνωστες παραμυθένιες χώρες δεν θα πετάξω με φτερά, τα όνειρά μου πλέον. Μα και τον έρωτα μαζί, που ζήσαμε θα πρέπει να μην θυμάμαι διαρκώς, θα πρέπει να ξεχάσω. Ναι, ξέρω πως παράξενα, τα λόγια μου που γράφω αν τα διαβάσεις κάποτε και δεν θα το πιστέψεις αφού εγώ ανέκαθεν στην γη πως δ εν πατούσα ήσουν εσύ που μου ‘λεγες κι εγώ τότε γελούσα. Δεν έχω πια διάθεση τα τρύπια όνειρά μου να τα μπαλώσω και μετά παντιέρα να τα κάνω. Πάν Καρτσωνάκης
