Καρτσωνάκης Πάν

Γιάννης Σιδέρης Στην Ελλάδα ο διάλογος ποτέ δεν ωριμάζει. Σαπίζει εξ αρχής.  Πριν καμιά 25ριά χρόνια, όταν η Βάσω Παπανδρέου ήταν υπουργός  ΠΕΧΩΔΕ, είχε την εξαιρετική ιδέα να κατεδαφιστούν τα ετοιμόρροπα  προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας,  και να μείνει μόνο η τελευταία σειρά.  Στον χώρο που θα απελευθερωνόταν θα γινόταν ένα πάρκο  και στην  τελευταία σειρά των σπιτιών, αφού θα ανακαινίζονταν χωρίς  να αλλοιωθεί η αρχιτεκτονική τους και η όψη τους, θα γινόταν  ένα «Μουσείο της προσφυγιάς».  Το πάρκο θα συνεχιζόταν και στο χώρο που θα απελευθερωνόταν μετά  τη μετακίνηση γηπέδου του Παναθηναϊκού στον Βοτανικό, και η Αθήνα  θα αποκτούσε ένα χώρο πρασίνου που τόσο λείπει στην πνιγηρή  πρωτεύουσα, ενώ η ελληνική προσφυγιά με τη ματωμένη ιστορία,  το μνημείο που της άξιζε.  Με το που το ανακοίνωσε ακονίστηκαν τα ανακλαστικά  της Αριστεράς του Όχι.  Ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, πρόεδρος τότε του Συνασπισμού ...