Καρτσωνάκης Πάν

Κώστας Στούπας Το πιθανότερο είναι ότι η στρατιωτική δράση μιας χώρας  εναντίον μιας άλλης παραβιάζει το διεθνές δίκαιο.  Πόσο μάλλον η εξόντωση ολόκληρης της ηγεσίας της. Έγραφε χθες στα κοινωνικά δίκτυα ο έγκριτος νομικός Ξ. Κοντιάδης: «Ανεξάρτητα από την αποδοκιμασία του σκοταδιστικού, αυταρχικού,  δολοφονικού καθεστώτος του Ιράν, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι  η στρατιωτική δράση των ΗΠΑ εναντίον του παραβιάζει για ακόμη  μία φορά το διεθνές δίκαιο και ταυτόχρονα πραγματοποιήθηκε  κατά παράβαση του αμερικανικού Συντάγματος». Ας προσπεράσουμε όμως το αμερικανικό Σύνταγμα, όπου πράγματι  φαίνεται να εξελίσσεται μια αναμέτρηση μεταξύ των θεσμών  και της διάθεσης του προέδρου Τραμπ να τους αγνοεί.  Κάτι ανάλογο έγινε πρόσφατα και με τη Fed, αλλά και με την απόφαση  ακύρωσης των δασμών που επέβαλε ο Τραμπ από το Ανώτατο Δικαστήριο. Ας σταθούμε σε αυτό που ονομάζουμε Διεθνές Δίκαιο.  Σε γενικές γραμμές, το διεθνές δίκαιο είναι σαφές: ...

Φωτογραφίες μας παλιές, που είχα ξεχασμένες τυχαία βρήκα εντελώς κι άρχισα να θυμάμαι. Πάνω στο κάστρο πόζαρες για φλάμπουρο κουνώντας το άσπρο σου πουκάμισο, γυμνόστηθη, γελούσες.  Αχ, κοριτσάκι μου χαζοί, που ήμασταν κι οι δυο μας πως θα νικήσουμε κι εμείς θ’ αλλάξουμε τον κόσμο. Πως η δική μας η γενιά καλύτερη θα είναι  δεν θα υπάρχει πόλεμος, κανείς δεν θα πεινάει. Ώρες πολλές ξεχάστηκα, πάνω τους να κοιτάζω και μ’ έναν κόμπο στον λαιμό και δάκρυα στα μάτια.                                              Πάν Καρτσωνάκης

  Yπάρχουν λέξεις αλλά και φράσεις τις οποίες  πολλοί από εμάς χρησιμοποιούμε λάθος  στην καθημερινή μας ζωή.  Το αστείο είναι πως κατά πάσα πιθανότητα  δεν θα μάθουμε να τις λέμε σωστά  στο άμεσο μέλλον  κι όλα αυτά γιατί  η δύναμη της συνήθειας  καμιά φορά είναι ισχυρότερη ακόμα  κι από τη διάθεσή μας για μάθηση! Το άρθρο δεν είναι οδηγός γραμματικής,  ωστόσο εμείς επιλέξαμε κάποιες  από τις πιο συνηθισμένες φράσεις που μας παγιδεύουν  και σας τις παρουσιάζουμε.  Ας ελπίσουμε πως την επόμενη φορά  που θα τις ξεστομίσουμε θα έχουμε τουλάχιστον  σκεφτεί καλύτερα!  Την ιδέα μας έδωσε το antikleidi.com. «Χαίρετε!» Είναι ευχή.  Δηλαδή να χαίρεστε!  Γράφεται με έψιλον και όχι «χαίρεται» (ό,τι θυμάται). «Κύριε/κυρία/Δεσποινίς» Προσφωνούμε πάντα κύριο και κυρία κάποιον  που δεν γνωρίζουμε  και τον ζητάμε πάντα σαν κύριο  ή κυρία στο τηλέφωνο σε τρίτους  ακόμα κι αν είναι κολλητός...