Καρτσωνάκης Πάν

Αν κρίνω, από τον μιναρέ που φαίνεται αριστερά. 

Σαν μπεις μες τον λαβύρινθο σε μνήμες δαιδαλώδεις με δίχως μίτο θα χαθείς δίχως την «Αριάδνη». Σε σκοτεινά δωμάτια φευγάτα διακρίνεις πρόσωπα, μνήμες,  όνειρα που χάνονται και σβήνουν. Bυθίζεσαι στο αμυδρό το φως που σε τρομάζει και είναι όλα σαν και πριν βουβά κι αργά βουλιάζεις. Υπάρχουν τα εμπόδια, το οξυγόνο λίγο και παραμένουνε κλειστά πόρτες και παραθύρια. Είναι οι γνώσεις λιγοστές πολλές προκαταλήψεις και το μυαλό μπερδεύεται θέλει να προχωρήσει να σπάσει τοίχους, κλειδαριές ανοίγει, προχωράει αδυνατεί να βρει διέξοδο το μίτο έχει χάσει η «Αριάδνη» έφυγε δεν ήταν τίποτα εκεί μονάχα είδωλό της. Τώρα μες τον λαβύρινθο που ζεις «Μινώταυρο» δε βρίσκεις μονάχα είδωλα, σκιές  και  σαπουνοφουσκάλες.           Καρτσωνάκης Πάν When you enter the maze, the maze of your memories, you'll be lost without the thread, without the "Ariadne". Into dark rooms you distinguish elusively persons, memories, dreams that fade away. You sink in the dim light that ...