Καρτσωνάκης Πάν

Καλησπέρα κοπελιά, με λένε Παντελή  και είμαι  το παιδί  που σου έκανε κουμάντο να παρκάρεις.  Θέλω πολύ να γνωριστούμε.  Αυτό το λαστιχάδικο απέναντι είναι δικό μου  και πρόκειται για υγιής επιχείρηση.  Αν θέλεις λοιπόν και εσύ πάρε με στο 69…,  είναι what’s up. Μην με περνάς για κανένα  επιπόλαιο λιγούρη, είμαι σοβαρός άνθρωπος  αλλά όταν σε είδα έπαθα… πλάκα.  Sorry αν έκανα λίγα ορθογραφικά λάθη  αλλά γράφω βιαστικά… .........Και αν δεν γουστάρεις  να τα πούμε  έλα να βάλεις λάστιχα.  Τα δικά σου παλιώσανε. Θα σου κάνω καλή τιμή.  Παντελής…*(ακολουθούν καρδούλες) Πηγή Δικό μας σχόλιο: Κεραυνοκτυπημένος ο Παντελής αλλά το εμπορικό του δαιμόνιο στο ζενίθ.

Οι ελικοειδείς σκάλες στα μεσαιωνικά  κάστρα  χτίζονταν πάντα  με ωρολογιακή φορά.  Κι αυτό γιατί όλοι οι ιππότες ήταν  δεξιόχειρες  κι αν τις ανέβαιναν οι εχθροί,  ήταν δύσκολο να κρατούν σπαθί. Φυσικά, οι αριστερόχειρες  δε θα είχαν πρόβλημα,  αλλά αυτοί δε μπορούσαν  να γίνουν ιππότες,  γιατί θεωρούνταν  απόγονοι του διαβόλου.

Πώς να «φυτρώσουν τα φτερά» που κρύβεις στο μυαλό σου άμα βαδίζεις στα σκυφτά όταν δεν γονατίζεις; Αλλά και όταν στα ψηλά σηκώνεις το κεφάλι το κάνεις ικετευτικά με προσευχές και πάλι; Κάποιες φορές που σήκωσε, ο άνθρωπος κεφάλι και τόλμησε με τους θεούς στα ίσα να τα βάλει αυτοί τότε φοβήθηκαν αθάνατος μη γίνει και τιμωρό του στείλανε ψυχοπομπό να πάρει. Αθάνατος, ο άνθρωπος, ίσως ποτέ δε γίνει μα δικαιούται όρθιος τουλάχιστον να ζήσει.                      Πάν Καρτσωνάκης

Καλώς τον στη Θεσσαλονίκη  με δώρα φέροντας το πιο λαμπρό αστέρι στην παραμυθία. Ευήκοα ώτα πρόσφεραν, όσοι θέλουν  και πάλι να παραμυθιαστούν. Ο κ. Τσίπρας έχει ένα πιστό κοινό  που δεν αμφισβητεί τις σκόπιμες  ασάφειες,  το μη συγκεκριμένο  και εν πάσει περιπτώσει  εντυπωσιάζεται από την ιδανική,  ουτοπική κοινωνία που του υπόσχεται.  Φοροελαφρύνσεις, 13οι μισθοί,  κατάργηση πανελλαδικών, ισχυρή  δημόσια παιδεία και υγεία  και άλλα ελκυστικά,  διότι έχει μπει στον πυρήνα επιθυμιών  και αναγκών του κάθε πολίτη  ανεξαρτήτως οικονομικού επιπέδου,   -όλοι βρίσκονται στην προεκλογική του στόχευση-,  για όλους έχει ο μπαξές, που λένε.  Όχι, που θα άλλαζε.  Το έργο μόλις αρχίζει στις οθόνες,  θα έχει ενδιαφέρον και πολλά απρόβλεπτα.  Φωτεινή Λεντάκη

Είμαι η Σοφία. Είναι δύσκολο για τους ανθρώπους,  ακόμη και για τους καλύτερους να με  αναγνωρίσουν  αμέσως, με τους πέπλους  που με σκεπάζουν  και γιατί, σαν τον ουρανό,  είμαι θύελλα συνάμα και γαλήνη.  Αλλά εσύ, καλέ μου Άριε, με αναζήτησες πάντα  και κάθε φορά που με συνάντησες,  έβαλες τα δυνατά σου, με όλο σου το πνεύμα  και όλη την καρδιά σου για να με αναγνωρίσεις. Ό,τι έγραψες για μένα, ω ποιητή, είναι αληθινό.  Η ελληνική μεγαλοφυία μ' έκανε να κατεβώ στη γη  και την εγκατέλειψα  όταν παρέδωσε το πνεύμα της.  Οι βάρβαροι, που εισέβαλαν στον κόσμο της τάξεως  που έδωσαν οι νόμοι μου,  αγνοούσαν το μέτρο και την  αρμονία.  Η ομορφιά τούς προκαλούσε φόβο και τους φαινόταν  σαν κάτι κακό.  Βλέποντας πως ήμουν όμορφη, δεν πίστεψαν ότι ήμουν  η Σοφία.  Μ' έδιωξαν. Όταν, σκορπίζοντας μια νύχτα δέκα αιώνων,  φάνηκε η αυγή  της Αναγεννήσεως, ξανακατέβηκα στη γη. ...

 

Φεύγει και αυτό το καλοκαίρι ,  ένα μαντήλι βαστώ στο χέρι κρυμμένες κάποιες αναμνήσεις Καλοκαιράκι θα  μου λείψεις.  Θυμίζουν όμορφες στιγμές μέσα στην καρδιά μου ζωντανές  που παίζαμε με τα παιδιά  και όλα γέμιζαν χαρά.  Μες στο μαντήλι μου φυλώ  ένα αστεράκι φωτεινό  ένα  εισιτήριο κρατώ απ' το σινεμά το θερινό.  Έχω επίσης μια πετρούλα  δώρο απο την αδερφούλα και ένα κατάλευκο κοχύλι   μου είχαν δώσει κάποιοι φίλοι. Έχω  και μια φωτογραφία που  έχει για μένα,  τόση αξία. και το μυαλό θα σεργιανίζει με αναμνήσεις θα γεμίζει.  Γαλάζια κίτρινα και άσπρα  χρώματα, δειλινά και κάστρα στιγμές, ταξίδια, παραλίες και  ανεξίτηλες φιλίες μέρες που θα αναπολώ ΑΧ! ΚΑΛΟΚΑΊΡΙ ΕΛΛΗΝΙΚΌ!        Γεωργία Κόλλια