Καρτσωνάκης Πάν

Οι δοξασίες αναφορικά με το τι σημαίνει ο αριθμός 7, κυριάρχησαν  στους περισσότερους λαούς της αρχαιότητας και ο απόηχος τους φτάνει  ως τις μέρες μας ερεθίζοντας το νου και του σημερινού ανθρώπου. Ο αριθμός 7 θεωρείται ιερός και συμβολικός και κλείνει μέσα του  μια δύναμη μυστηριακή. Δύσκολα κανείς μπορεί ν’ αναφέρει όλα  τα πράγματα που περιλαμβάνονται σ’ αυτό το μυστηριώδη αριθμό,  καθώς θα χρειαστεί ολόκληρο βιβλίο.  Ας δούμε όμως μερικές εφαρμογές του αριθμού 7: Καταρχάς, ο αριθμός 7 έχει ξεχωριστή θέση και στην Παλαιά διαθήκη.  Οι μέρες της Δημιουργίας ήταν 7, την 7η ημέρα έπλασε ο θεός τον άνθρωπο  και η 7η ημέρα της Δημιουργίας είναι ημέρα ανάπαυσης και αργίας  και συμβολίζει την ολοκλήρωση και την τελειότητα. Το Πάσχα διαρκούσε 7 ημέρες.  Ο Νώε έβαλε στην κιβωτό 7 ζεύγη ζώων και πτηνών, ενώ ο Κατακλυσμός  άρχισε 7 μέρες μετά την είσοδο του Νώε στην κιβωτό.  Την  7η μέρα μετά τον Κατακλυσμό έστειλε ο Νώε το π...

Συγγνώμη για την παροιμιώδη φράση που χρησιμοποίησα στον τίτλο αλλά αυτό μου ήλθε στο μυαλό  από τα λεγόμενα κάποιων που επικαλούνται  την καλλιτεχνική έκφραση  για την κινηματογραφική ταινία  Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν Νίπτουν τας χείρας τους όπως και κάποιοι  άλλοι που λένε  ότι είναι μυθικό πρόσωπο η Ελένη  όπως και ο Αχιλλέας αλλά ίσως και ο Όμηρος. Σε λίγο θα μας πουν ότι  και ο Όμηρος ήταν Εσκιμώος.  Λογικά περίμενα οι πνευματικοί ή "πνευματικοί" άνθρωποι ειδικά οι  Έλληνες να είχαν κάνει χαμό.  Υ.Γ: Άντε βρε και του χρόνου  να κάνουν και τον Περικλή και τον Μιλτιάδη να μην σου πω αλλά και τον Αλέξανδρο, τον Μέγα  όπως αυτοί, οι  καλλιτέχνες, γουστάρουν.                          φιλικά πάντοτε                         Πάν Καρτσωνάκης

Η Ζέα εξαφανίστηκε “μυστηριωδώς”  από  τη διατροφή μας.  Το 1928 η καλλιέργειά της άρχισε  να απαγορεύεται  σταδιακά   και μέχρι το 1932  καταργήθηκε τελείως  στην Ελλάδα.  Η λέξη Ζειά, Ζέα κτλ εξαφανίστηκε  ακόμα και απο τα λεξικά.  Η Ζέα υποβιβάστηκε σε ζωοτροφή.  Οι λόγοι δεν είναι σαφείς.  Το γιατί παραμένει αδιευκρίνιστο.  Το σιτάρι είναι πιο ανταποδοτική καλλιέργεια,  αλλά λιγότερο ωφέλιμο για τον οργανισμό.  Ήταν η εισαγωγή των αλεύρων σίτου;  Ήταν το οικονομικό συμφέρον  ή κάτι πιο πολύπλοκο;  Το αρχαιότερο ίσως δημητριακό και βασικό  συστατικό της διατροφής των αρχαίων.  Αναφέρεται και ως Ζειά, βρίζα, όλυρα, Emmer  και ορισμένες φορές συγχέεται  με το  αραποσίτι  (γερμαν. Dinkel),  ή τη Σίκαλη, ή ακόμα  και με το καλαμπόκι,  μια και η λέξη Zea (Zea mais)  είναι η επιστημονική ονομασία του αραβοσίτου. Η θρεπτική του αξία είναι αδιαμφισβ...

Το «Trick Eye Museum» στη Νότια Κορέα  παρουσιάζει ένα σύνολο από έργα τέχνης  με τις πιο πετυχημένες οπτικές ψευδαισθήσεις  διαφόρων καλλιτεχνών.  

Συνταγή-Υλικά  2 φλυτζάνια τσαγιού χονδρό σιμιγδάλι 1  φλιτζάνι τσαγιού ψιλό σιμιγδάλι 1 1/2 φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη  (Εγώ προτιμώ τώρα μαύρη κατά προτίμηση) 2 κουταλιές της σούπας baking powder  αλλά τις ανακατεύουμε  με λίγο χυμό πορτοκάλι 1 φλιτζάνι γάλα πρόβειο 2 φλιτζάνι γιαούρτι πρόβειο (πλήρη) 1 φακελάκι κοπανισμένη μαστίχα δάκρυ (Αυτό το υλικό είναι πολύ σημαντικό) Για το σιρόπι 4 φλιτζάνι ζάχαρη 3 φλιτζάνι νερό φλούδα ενός λεμονιού ή πορτοκαλιού 1 κουταλιά χυμό λεμόνι 2 ξυλάκια κανέλας Κεϊλάνης 

«Κάθε πράγµα στον καιρό του και ο κολιός …  ..............ποτέ τον Αύγουστο».   Έτσι θα έπρεπε να επαναδιατυπωθεί η γνωστή,  επίκαιρη παροιμία, καθώς, όπως επισημαίνουν  περιβαλλοντικές οργανώσεις, τον Αύγουστο  είναι η περίοδος αναπαραγωγής του συγκεκριμένου  είδους κι ως εκ τούτου πρέπει να αποφεύγετα ι  η κατανάλωσή του για να προστατευθεί ο πληθυσμός του. Σύμφωνα με την περιβαλλοντική οργάνωση WWF Ελλάς,  η αλίευση και κατανάλωση ψαριών σε λάθος εποχή  και κάτω από τα επιτρεπόμενα μεγέθη είναι  από τους βασικούς λόγους μείωσης  των ιχθυαποθεμάτων στις ελληνικές θάλασσες. «Συγκεκριμένα, επειδή ο κολιός αναπαράγεται τον Ιούλιο  και τον Αύγουστο, αυτή την περίοδο είναι "παχύς",  δηλαδή πολύ λιπαρός, γεμάτος αυγά και νόστιμος,  γι' αυτό βγήκε και η παροιμία. Όμως, για την προστασία  του πληθυσμού του ψαριού πρέπει να αποφεύγεται  η κατανάλωσή του το καλοκαίρι» εξηγεί  ο Γιώργος Παξιμάδης, υπεύθυνος θαλα...

Τα όνειρά τους πάντα έσπερναν,  οι ποιητές, στον κόσμο  πασπαλισμένα αίματα,  ελπίδες μα και ψέμα. Με λέξεις μόνο έχτιζαν,  τον κόσμο τους και ζούσαν  στοές τριγύρω σκάβοντας,  τούνελ για να ξεφύγουν. Ισορροπούν οι ποιητές, ακροβατούν στο τώρα,  βυθίζονται μες τη στιγμή  και πέφτουνε στο μέλλον!     Καρτσωνάκης Πάν The poets always sow  their dreams in the world,  sprinkled them with blood,  hope but with a lie as well. They built their world,  just with words  and lived by digging stoas around,  and escape tunnels. The poets keep balanced  acrobating on present,  sinking in the moment  and fall in the future!       Kartsonakis Pan