Χαμένος περπατώ, φωνάζω, γράφω, ψάχνω.
Αν είχε χρώμα ο άνεμος σάρκα τα όνειρά μου και μονοπάτια το μυαλό εγώ δεν θ΄ αγαπούσα. Θα είχε σβήσει η φωτιά που ζει στα σωθικά μου και την ταΐζω όνειρα, ελπίδες και στιχάκια. Όμως ο άνεμος φωνή μονάχα διαθέτει και όνειρα η σάρκα μου να τρώει μόνο ξέρει. Μα το μυαλό μου αδιάβατο θα παραμένει δάσος κι εγώ χαμένος περπατώ φωνάζω, γράφω, ψάχνω, χαμογελώ, χειρονομώ, ελπίζω κι αγαπάω. Τάκης Καρτσωνάκης Ιούλης 2009