Καρτσωνάκης Πάν

Είμαι η Σοφία. Είναι δύσκολο για τους ανθρώπους,  ακόμη και για τους καλύτερους να με  αναγνωρίσουν  αμέσως, με τους πέπλους  που με σκεπάζουν  και γιατί, σαν τον ουρανό,  είμαι θύελλα συνάμα και γαλήνη.  Αλλά εσύ, καλέ μου Άριε, με αναζήτησες πάντα  και κάθε φορά που με συνάντησες,  έβαλες τα δυνατά σου, με όλο σου το πνεύμα  και όλη την καρδιά σου για να με αναγνωρίσεις. Ό,τι έγραψες για μένα, ω ποιητή, είναι αληθινό.  Η ελληνική μεγαλοφυία μ' έκανε να κατεβώ στη γη  και την εγκατέλειψα  όταν παρέδωσε το πνεύμα της.  Οι βάρβαροι, που εισέβαλαν στον κόσμο της τάξεως  που έδωσαν οι νόμοι μου,  αγνοούσαν το μέτρο και την  αρμονία.  Η ομορφιά τούς προκαλούσε φόβο και τους φαινόταν  σαν κάτι κακό.  Βλέποντας πως ήμουν όμορφη, δεν πίστεψαν ότι ήμουν  η Σοφία.  Μ' έδιωξαν. Όταν, σκορπίζοντας μια νύχτα δέκα αιώνων,  φάνηκε η αυγή  της Αναγεννήσεως, ξανακατέβηκα στη γη. ...

 

Φεύγει και αυτό το καλοκαίρι ,  ένα μαντήλι βαστώ στο χέρι κρυμμένες κάποιες αναμνήσεις Καλοκαιράκι θα  μου λείψεις.  Θυμίζουν όμορφες στιγμές μέσα στην καρδιά μου ζωντανές  που παίζαμε με τα παιδιά  και όλα γέμιζαν χαρά.  Μες στο μαντήλι μου φυλώ  ένα αστεράκι φωτεινό  ένα  εισιτήριο κρατώ απ' το σινεμά το θερινό.  Έχω επίσης μια πετρούλα  δώρο απο την αδερφούλα και ένα κατάλευκο κοχύλι   μου είχαν δώσει κάποιοι φίλοι. Έχω  και μια φωτογραφία που  έχει για μένα,  τόση αξία. και το μυαλό θα σεργιανίζει με αναμνήσεις θα γεμίζει.  Γαλάζια κίτρινα και άσπρα  χρώματα, δειλινά και κάστρα στιγμές, ταξίδια, παραλίες και  ανεξίτηλες φιλίες μέρες που θα αναπολώ ΑΧ! ΚΑΛΟΚΑΊΡΙ ΕΛΛΗΝΙΚΌ!        Γεωργία Κόλλια

Σπάνια σηκώνεται από την θέση του να σε γαβγίσει αλλά μάλλον καλύτερα να μην τον προκαλέσεις ακόμη κι όταν περνάς από τον δρόμο και ..... ...............................απλά κοντοσταθείς.  

Απ’ τις πολλές τις συμβουλές που πάντοτε θυμάμαι θα ξεχωρίσω τώρα μια και που θα στη χαρίσω. Τα μάτια, μου ΄λεγαν, κοιτάς και όχι τις κουβέντες στα λόγια κρύβουν κάποτε τα ψέματά τους κάποιοι αλλά στα μάτια δεν μπορούν να κρύψουν την αλήθεια.  Τα μάτια που τα μάτια σου κοιτάζουν, πρόσεξέ τα σαν σε κοιτούν και σου μιλούν μπορείς να καταλάβεις. Γιατί τα μάτια δεν μπορούν να κρύψουν την αλήθεια. Αυτά μονάχα θα σου πω τα λίγα Αντιγόνη και να σου πω κι ευχαριστώ γιατί μου θύμησές τα.                                             Πάν Καρτσωνάκης

Ο Κλάους Ντόνα  είναι ένας  Αυστριακός  ερευνητής τεχνουργημάτων.  Τον Ιούλιο του 2009,  η συνέντευξη του  στο Πρότζεκτ Κάμελοτ, είχε βρει μεγάλη ανταπόκριση. Το ταξίδι που ξεκινάμε καλύπτει την Ατλαντίδα,  ανθρωποειδής σαύρες, τους Ανουννάκι,  αρχαίους συμβολισμούς, αρχαίες επιστήμες,  μια αρχαία παγκόσμια γλώσσα  και ακόμη πιο πολλά.  Περιέχει εντυπωσιακό υλικό. Αυτό το βίντεο είναι μια 45λεπτη  παρουσίαση διαφανειών, με προσωπικά  σχόλια  από τον Κλάους.  Είναι πλούσιο σε δεδομένα, λεπτομερές υλικό  και ίσως περιέχει ορισμένες εντυπωσιακές  πληροφορίες σχετικά με την ιστορία  της ανθρώπινης φυλής στο σύνολο του  από οποιοδήποτε βίντεο που έχετε δει ποτέ.

Τα φύλλα του φυτού χρησιμοποιούνται ως άρτυμα  στη μαγειρική (νοστιμίζει φαγητά όπως τα όσπρια)  και στη συσκευασία ξηρών καρπών,  όπως σύκα ή σταφίδες.  Το αιθέριο έλαιο που έχουν τα φύλλα και οι καρποί  (δαφνέλαιο) χρησιμοποιείται για την παρασκευή  εντομοκτόνων και παρασιτοκτόνων.  Ένα αραιό αφέψημα από αυτά χρησιμοποιείται  ως παρασιτοκτόνο οργανισμών που παρασιτούν σε άλογα. Στην Ελλάδα η δάφνη ήταν γνωστή  από τα αρχαιότατα χρόνια και γίνεται μνεία  γι' αυτήν στον Όμηρο.  Ήταν ιερό δέντρο, αφιερωμένο στο θεό Απόλλωνα.  Πρώτα οι Έλληνες και έπειτα οι Ρωμαίοι συνήθιζαν  να στεφανώνουν με κλαδιά δάφνης  τους νικητές των αγώνων.  Έτσι, ακόμα και σήμερα η δάφνη ταυτίζεται με τη δόξα,  τη νίκη και την υπεροχή.  Στην αρχαιότητα ήταν επίσης γνωστές  οι θεραπευτικές της ιδιότητες. Η δάφνη (επιστ.: Δάφνη η ευγενής, Laurus nobilis)  είναι ένα αρωματικό φυτό  της οικογένειας των Δαφνοειδών....