Καρτσωνάκης Πάν

Αν είχε χρώμα ο άνεμος σάρκα τα όνειρά μου  και μονοπάτια το μυαλό  εγώ δεν θ΄ αγαπούσα. Θα είχε σβήσει η φωτιά που ζει στα σωθικά μου και την ταΐζω όνειρα,  ελπίδες και στιχάκια. Όμως ο άνεμος φωνή  μονάχα διαθέτει  και όνειρα η σάρκα μου να τρώει μόνο ξέρει. Μα το μυαλό μου αδιάβατο  θα παραμένει δάσος  κι εγώ χαμένος περπατώ  φωνάζω, γράφω, ψάχνω,  χαμογελώ, χειρονομώ,  ελπίζω κι αγαπάω. Τάκης Καρτσωνάκης  Ιούλης 2009 If the wind had colour  if my dreams had flesh  if my mind had paths  I would not love. The fire that burns  inside me and I feed  it with dreams, hopes and rimes,  would have been out.  But the wind has only voice  and my flesh just eats the dreams. But my mind still remains  an impassable forest  and I am lost,  while I walk around shout.. .write...search... smile.. .gesture... hope and love.     Takis Kartsonakis           ...

«Είναι θλιβεροί οι καιροί, όταν η εντιμότητα  ονομάζεται αφέλεια  και η ειλικρίνεια λέγεται ηλιθιότητα». Πσέρβα-Τετμάιερ Κ.   «Σε μια παρέα μεθυσμένων  όλοι απεχθάνονται εκείνον που δεν πίνει». Κινεζική παροιμία «Ο ἀναμάρτητος ὑμῶν πρῶτος βαλέτω  λίθον ἐπ’ αὐτήν».  Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, 8,7 Ζούμε σ’ έναν διεφθαρμένο κόσμο.  Ένας απόλυτα έντιμος άνθρωπος, αν καταφέρει  να επιβιώσει, θα χαρακτηριστεί από όλους ηλίθιος.  Όμως υπάρχουν τέτοια «παράξενα όντα», απόλυτα έντιμα; Υπάρχουν άνθρωποι αδιάφθοροι, αναμάρτητοι;  Τίμιοι άνθρωποι που όχι μόνο δεν έχουν κάνει κάτι ανέντιμο,  αλλά τους δόθηκε η ευκαιρία να το κάνουν και το απέφυγαν; Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν πει ποτέ ψέματα -ή τουλάχιστον  δεν είπαν όλη την αλήθεια, που δεν έχουν αγνοήσει έναν νόμο ή κανόνα  (οδικής κυκλοφορίας έστω),  που δεν έχουν κρύψει κάτι απ’ την εφορία -έστω μια απόδειξη; ~~ Ίσως το πρόβλημα να είναι πιο φιλοσοφικό.  Να κλέβεις απ’ τ...

 

Η τέχνη δεν έχει ανάγκη τα βραβεία, ούτε είναι αγώνισμα δρόμου που θα κόψει κάποιος το νήμα της νίκης.  Η τέχνη θα υπάρχει πάντοτε και ο δρόμος της θα παραμένει δίχως τέρμα, όσο υπάρχουν άνθρωποι σε τούτον τον πλανήτη που τον έχουν ανάγκη. Όσο θα υπάρχουν άνθρωποι που ονειρεύονται και άνθρωποι που θέλουν να επικοινωνήσουν.  Γιατί, όπως έλεγε κι ένας φίλος μου, οι άνθρωποι που ονειρεύονται και θέλουν να επικοινωνήσουν,  οι άνθρωποι που λένε τα όνειρά τους, είναι οι ποιητές του κόσμου.                 Πάν Καρτσωνάκης

Ο πλανόδιος παγοπώλης ήταν επαγγελματίας  που μετέφερε και πουλούσε παγοκολόνες  από τα παγοποιεία στα σπίτια και τα μαγαζιά.