Καρτσωνάκης Πάν

Εκεί στα πεύκα του Ισθμού λημέριαζε ο Σίνης* κι όποιον διαβάτη έπιανε, λένε, δολοφονούσε  τα δυο του πόδια δένοντας ένα σε κάθε πεύκο που ‘χε λυγίσει πριν αυτός να σχίζεται στα δύο. Λένε ληστής ήταν αυτός μα μου περνά η σκέψη μήπως απλός υπάλληλος του κράτους της Εφύρας* με στρατιώτες για φρουρά εισέπραττε το φόρο κάτι σαν τα διόδια της εποχής εκείνης. Σαν έφορος μου φαίνεται πως ήτανε ο Σίνης κι όχι ληστής που μόνος του να έχει τέτοια δράση.                                      Πάν Καρτσωνάκης Σίνης: Μυθικός ληστής,  νόθος γιος του Ποσειδώνα.  Έστηνε τις παγίδες του στον Ισθμό,  συνελάμβανε τους περαστικούς,  με την τεράστια δύναμή του λύγιζε  τις κορυφές δύο πεύκων  κι έδενε σ` αυτές τα πόδια του θύματός του.  Μετά άφηνε τις κορυφές  και το θύμα σχιζόταν στα δύο.  *Η αρχική ονομασία της Κορίνθου ήταν Εφύρα. Σύμφωνα με μύθο, το όνομά της η πόλ...

Στο χιλιοστό...   Θανάσης Μαυρίδης Ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ τα έχει και με τον Κώστα Καραμανλή τον Β’.  Θεωρεί ότι τον παραπλάνησε για τα πραγματικά στοιχεία  της ελληνικής οικονομίας, όπως δήλωσε στο εκπληκτικό  ντοκιμαντέρ της Ελένης Βαρβιτσιώτη  και της Βικτώριας Δενδρινού στον ΣΚΑΙ. Κι εκεί βρίσκεται η άκρη του νήματος για την ελληνική κρίση.  Κατηγορούν σήμερα για τους χειρισμούς τον Τσίπρα, αλλά ξεχνούν ότι  ο Τσίπρας ήταν το παιδί της κρίσης, όχι ο δημιουργός της.  Οι ευθύνες του Τσίπρα ήταν στο τρίτο μνημόνιο.  Αλλά τα άλλα δύο είχαν την υπογραφή του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.   Εκείνη την εποχή γνώριζα καλά τον τότε διοικητή της Τράπεζας  της Ελλάδας Γιώργο Προβόπουλο, ο οποίος, δυστυχώς,  δεν βρίσκεται ανάμεσά μας.   Κι ακριβώς επειδή δεν μπορεί να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει όσα  θα μπορούσα να διηγηθώ, θα μείνω μόνο στο εξής:  Είχε πάει στην πρώτη του συνάντηση με τους άλλους κεντρικούς  τραπεζ...

Ποια είναι η δική σας άποψη; Αναρωτιέμαι μήπως είναι απλώς προεκλογική υπόσχεση. Το Αυτοδύναμο Κίνημα Επαναστατικής Πολιτικής  (Α.Κ.Ε.Π.) είναι μια αριστερή πολιτική οργάνωση,  που ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 1984. Πηγή

 

Οι άνθρωποι ταξιδεύουν, δεν το ήξερες; Και λοιπόν; Τα δέντρα μόνο επέλεξαν την ακινησία. Αλήθεια τι θα προτιμούσες; Να έχεις αγαπήσει ένα δέντρο; Με το έναν ή τον άλλον τρόπο οι άνθρωποι φεύγουν. ταξιδεύουν αλλά δεν χάνονται. Πάντοτε θα φεύγει, ένα πλοίο, από το λιμάνι. Ναι και οι γλάροι πετούν αλλά δεν φεύγουν σκεφτόμουν τότε. Οι άνθρωποι τελικά μπορεί να μην είναι σαν τα σύννεφα φεύγουν αλλά δεν χάνονται όπως αυτά σου είχα πει θυμάμαι όταν σου έσφιξα το χέρι και σε αποχαιρέτισα λίγο προτού να σε φιλήσω. Σαχλαμάρες, σκέφτομαι τώρα αλλά ειλικρινά δεν βρήκα κάτι έξυπνο να σου πω μήπως και σε συγκινούσα σε βαθμό που να μην έφευγες αλλά πάλι παρηγορώ τον εαυτό μου λέγοντάς του πως ότι έγινε ήταν σωστό που έγινε έτσι. Αν συνέβαινε το αντίθετο, ίσως να ήταν χειρότερα και πως αυτό που έζησα δεν θα είχε την χρυσόσκονη του παραμυθιού. Οι έρωτες, όπως και οι άνθρωποι, που ξέρουν πότε, πως και γιατί να πεθάνουν είναι αυτοί που άξιζε τελικά και που έζησαν. Πάν Καρτσωνάκης 

 

Μικρός, φοβόμουν να το πω, ακόμη και σε φίλους ίσως γιατί περίγελος, εύκολα θα γινόμουν  μα τώρα πια ξεπέρασα αυτές μου τις φοβίες και λέω τι αισθάνομαι, ελεύθερα, με θάρρος. Κάποιες φορές παράξενα αισθάνομαι, σαν όπως να έχω φτάσει ναυαγός, σε τούτον τον πλανήτη. Έχω γνωρίσει αρκετούς, ανθρώπους που παρόμοια μου έχουν πει αισθάνονται, από παιδιά που ήταν.   Σαν ναυαγός αισθάνομαι, μηνύματα που στέλνει σε κάποιους άγνωστους, γνωστούς, ανθρώπους, σαν κι εμένα.                                      Πάν Καρτσωνάκης

Γιάννης Σιδέρης Μα φυσικά ο Αλέξης έχει πιθανότητες να ξεπεράσει τον Ανδρουλάκη  και να φέρει το κόμμα του στη θέση αξιωματικής αντιπολίτευσης.  Είναι πολύ πιο αδίστακτος από τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ  και με θράσος επιδίδεται σε ενοχοποίηση άλλων  για τα δικά του σφάλματα. Χθες ανάρτησε ένα βίντεο με το οποίο επανήλθε στις εργοστασιακές  ρυθμίσεις της προμνημονιακής εποχής.  Την ρητορική της οποίας ανέτρεψε εμπράκτως ως κυβέρνηση,  και από «κυβέρνηση του λαού» μετατράπηκε σε κυβέρνηση  των τραπεζών, των funds και του μεγάλου χρηματιστηριακού κεφαλαίου. Εξηγούμε: Για την Αριστερά παντός καιρού και απόχρωσης  οι τράπεζες είναι μηχανισμοί συγκέντρωσης οικονομικής δύναμης,  εξυπηρέτησης συμφερόντων των ελίτ και όχι της κοινωνίας,  επιβάρυνσης των αδυνάτων, και φτηνής χρηματοδότησης των ισχυρών. Αντίθετα για την φιλελεύθερη ιδεολογία, οι τράπεζες είναι αναγκαίος  θεσμός για την ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξη, αιμοδοσία  των...