Απ΄το καντήλι άναβα θυμάμαι το τσιγάρο και μου λεγε η μάνα μου -μα δε φοβάσαι Χάρο; Είναι μεγάλη γρουσουζιά νεκρούς να κοροϊδεύεις Το θάνατο με τη ζωή ποτέ να μη μπερδεύεις! Ο θάνατος και οι νεκροί είναι του άλλου κόσμου. Στον άλλον είναι ζωντανοί, μαζί τους και ο γιος μου! Πώς έτρεμε, φοβότανε, η μάνα μου θυμάμαι κάθε φορά που έλεγα, έτσι για να γελάμε -Όνειρο είμαι αλλουνού και ζω όσο κρατήσει και θα πεθάνω ξαφνικά, αυτός όταν ξυπνήσει! Πάν Καρτσωνάκης