Μηδένα προ του τέλους μακάριζε...
Απορίαν γαρ δει βοηθείν, ουκ αργίαν εφοδιάζειν. Πρέπει να βοηθούμε τους φτωχούς, όχι να ενισχύουμε τους άεργους. Φίλους μη ταχύ κτω. Μην κάνεις βιαστικά φίλους. Αργία μήτηρ πάσης κακίας. Τους δε νόμους τοις αραχνίοις ομοίους· και γαρ εκείνα, εάν μεν εμπέση τι κούφον και ασθενές, στέγειν· εάν δε μείζον, διακόψαν οίχεσθαι. Οι νόμοι μοιάζουν με τον ιστό της αράχνης: αν πέσει πάνω του κάτι ελαφρό και αδύναμο, το συγκρατεί· αν όμως πρόκειται για κάτι μεγαλύτερο, σκίζει τον ιστό και φεύγει. Γηράσκω δ’ αεί πολλά διδασκόμενος. Μηδένα προ του τέλους μακάριζε. (προς τον βασιλιά Κροίσο – από τον Ηρόδοτο) Σόλων, 630-560 π.χ. Αρχαίος Αθηναίος νομοθέτης & φιλόσοφος