Οι εικόνες δεν έχουν ανάγκη τους διάφορους κριτικούς τέχνης.
Όταν διαβάζω στίχους, μου είναι αδιάφορο
με τι μάρκα στυλό έγραψε ο ποιητής.
Όταν κοιτάζω έναν πίνακα ζωγραφικής
ποτέ μου δεν αναρωτήθηκα
με τίνος εργοστασίου χρώματα
δούλεψε ο ζωγράφος.
Υποτιμούμε τη δουλειά ενός φωτογράφου
όταν σκεφτόμαστε
τη μάρκα της φωτογραφικής του μηχανής.
Οι εικόνες για να υπάρξουν,
το μόνο που χρειάζονται είναι
ένα μυαλό που “ονειρεύεται”.
Κάποιον που «ταξιδεύει».
Οι εικόνες δεν έχουν ανάγκη
τους διάφορους κριτικούς τέχνης.
Οι εικόνες, αν κάτι χρειάζονται,
είναι τη ματιά μας και μόνο.
Τη δική μας τη ματιά και τη ματιά εκείνων
με τους οποίους μπορούμε να τις μοιραζόμαστε.
Τη ματιά όλων εκείνων
που θα τους «ταξιδέψουν»
και θα τις αγαπήσουν.
Πάν Καρτσωνάκης


Ωραίο ποίημα, φίλε, έχει ωραίο ρυθμό και η φωτογραφία, βέβαια, ταξιδιάρικη, διπλά....!
ΑπάντησηΔιαγραφή