Nα ξεγελιέμαι φτιάχνοντας στην άμμο παλατάκια.

Στήνει παιχνίδια το μυαλό, αλλιώς δεν εξηγείται

που τόσο ανελέητα συνέχεια  μ' εκδικείται 

και μου σκαρώνει όνειρα με κάποια που ακόμα

έχουν αφήσει άρωμα σε όλο μου το σώμα.

Όσο ελέγχω το μυαλό θα πάω παραπέρα.

Αυτό συμβαίνει δυστυχώς μονάχα την ημέρα.

Μα έρχονται στον ύπνο μου, τα όνειρα σαν κόλα

κι έτσι το ασυνείδητο ευθύς τ' αλλάζει όλα. 

Λαβύρινθος κατάσταση, αρρώστησα που μπήκα

δεν σκότωσα Μινώταυρο ούτε κι εκείνη βρήκα

σκιές μόνο κι αρώματα, λεξούλες, τραγουδάκια

να ξεγελιέμαι φτιάχνοντας στην άμμο παλατάκια.

Η ποίηση σαν άρωμα μπορεί να ομορφαίνει 

μα σε στοιχειώνει, σε πονά κι αυτό θα με τρελαίνει.

                                   Πάν Καρτσωνάκης