Hay algunas personas que nunca crecen no maduran. Αυτοί, θέλω να είναι οι δικοί μου φίλοι.

Hay algunas personas que nunca crecen no maduran,

como se suele decir 

tampoco llegan a asentarse. 

Permanecen curiosos como niños e indecisos.

"Abiertos" para recibir todo lo nuevo

aunque algo se nota loco a primera vista 

Tienen su propia visiòn sobre el mundo 

y buscan encontrar relaciones, combinaciones,

correlaciones y explicaciones 

en todo lo que ocurre a su alrededor.

Incluso cuando todo aparenta simple,seguro

 y razonable ellos tratan 

de encontrar lo paradòjico,

lo inexplicable,esto que cambia 

el curso lògico del progreso rutinario.

La mayorìa de las veces no lo logran  

y cansados  tal vez y decepcionados 

algunos caen al vacìo.

Se pierden en laberintos y se queman 

como mariposas en la luz de la làmpara.

Estas son las personas que viven entre el hoy

y el pasado equilibrando sobre 

un pensamiento tendido hacia el futuro.

Viven entre la verdad y la mentira.

Se nutren con los deseos,anhelos y sueños.

 Estos son los soñadores,

como algunos los caracterizan.

Quiero que sean mis amigos.

     Pan Kartsonakis

Την απόδοση, στην Ισπανική γλώσσα

έκανε η καθηγήτρια φιλόλογος των Ισπανικών.

Γεωργία  Κόλλια

Είναι κάποιοι άνθρωποι που δε μεγαλώνουν ποτέ

δεν ωριμάζουν, όπως συνήθως λένε, 

κι ούτε ποτέ τους κατασταλάζουν.

Παραμένουν περίεργοι σαν παιδιά κι αναποφάσιστοι.

«Ανοικτοί» για να δεχτούν κάθε τι το νέο 

ακόμη κι αν κάτι φαίνεται τρελό εκ πρώτης όψεως.

Έχουν μια δική τους οπτική για τον κόσμο

και ψάχνουν να βρουν σχέσεις, συνδυασμούς 

συσχετισμούς και αιτιολογίες

σε ότι συμβαίνει γύρω τους.

Ακόμη κι όταν όλα φαίνονται απλά

σίγουρα  και λογικά 

αυτοί ψάχνουν να βρουν το παράδοξο

το ανεξήγητο 

αυτό που αλλάζει την λογική ροή 

της ρουτινιάρικης εξέλιξης.

Τις περισσότερες φορές δεν τα καταφέρνουν

 και κουρασμένοι, ίσως και απογοητευμένοι

 κάποιοι πέφτουν στο κενό.

 Χάνονται στους δαιδαλώδεις λαβυρίνθους

 ή καίγονται σαν τις πεταλούδες στο φως της λάμπας.

Αυτοί είναι οι άνθρωποι που ζουν 

ανάμεσα στο σήμερα και το παρελθόν τους 

ισορροπώντας 

πάνω σε μια τεντωμένη σκέψη για το μέλλον.

Ζουν ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα.

Θρέφονται με τις επιθυμίες, τα θέλω και τα όνειρα.

Αυτοί οι αιθεροβάμονες,

όπως κάποιοι τους χαρακτηρίζουν,

θέλω να είναι οι δικοί μου φίλοι.

              Πάν Καρτσωνάκης