Χαμένος περπατώ, φωνάζω, γράφω, ψάχνω.
Αν είχε χρώμα ο άνεμος
σάρκα τα όνειρά μου
και μονοπάτια το μυαλό
εγώ δεν θ΄ αγαπούσα.
Θα είχε σβήσει η φωτιά
που ζει στα σωθικά μου
και την ταΐζω όνειρα,
ελπίδες και στιχάκια.
Όμως ο άνεμος φωνή
μονάχα διαθέτει
και όνειρα η σάρκα μου
να τρώει μόνο ξέρει.
Μα το μυαλό μου αδιάβατο
θα παραμένει δάσος
κι εγώ χαμένος περπατώ
φωνάζω, γράφω, ψάχνω,
χαμογελώ, χειρονομώ,
ελπίζω κι αγαπάω.
Τάκης Καρτσωνάκης
Ιούλης 2009


Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου