Αφού παρέδωσε τις τράπεζες στα ξένα funds, τώρα θα τους επιβάλει…..πατριωτική εισφορά!

Γιάννης Σιδέρης

Μα φυσικά ο Αλέξης έχει πιθανότητες να ξεπεράσει τον Ανδρουλάκη

 και να φέρει το κόμμα του στη θέση αξιωματικής αντιπολίτευσης.

 Είναι πολύ πιο αδίστακτος από τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ 

και με θράσος επιδίδεται σε ενοχοποίηση άλλων 

για τα δικά του σφάλματα.

Χθες ανάρτησε ένα βίντεο με το οποίο επανήλθε στις εργοστασιακές

 ρυθμίσεις της προμνημονιακής εποχής. 

Την ρητορική της οποίας ανέτρεψε εμπράκτως ως κυβέρνηση,

 και από «κυβέρνηση του λαού» μετατράπηκε σε κυβέρνηση

 των τραπεζών, των funds και του μεγάλου χρηματιστηριακού κεφαλαίου.

Εξηγούμε: Για την Αριστερά παντός καιρού και απόχρωσης 

οι τράπεζες είναι μηχανισμοί συγκέντρωσης οικονομικής δύναμης,

 εξυπηρέτησης συμφερόντων των ελίτ και όχι της κοινωνίας,

 επιβάρυνσης των αδυνάτων, και φτηνής χρηματοδότησης των ισχυρών.

Αντίθετα για την φιλελεύθερη ιδεολογία, οι τράπεζες είναι αναγκαίος 

θεσμός για την ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξη, αιμοδοσία 

των επενδύσεων και μοχλός στήριξης της επιχειρηματικότητας.

Δεν είμαστε ιδεολογικοί φορείς, ώστε να επιλέξουμε θεωρία. 

Παρατηρητές του πολιτικού γίγνεσθαι είμαστε, και για την οικονομία 

της κουβέντας θα αποδεχτούμε την αριστερή άποψη, την οποία

 ανακύκλωσε χθες ο Αλέξης, 

με προτροπή «Ας πούμε την αλήθεια για τις τράπεζες».

Μας θυμίζει ότι οι τράπεζες πέρσι είχαν κέρδη πάνω από 4,7 δισ., 

και οι μέτοχοί τους, στην πλειοψηφία ξένα funds, μοιράστηκαν 

πάνω από 2,83 δισεκατομμύρια ευρώ. 

Πρόκειται για κρατικά εγγυημένη αισχροκέρδεια.

 Επισημαίνει επίσης ότι με τον αναβαλλόμενο φόρο, 

αξιοποιώντας τις ζημιές προηγούμενων ετών, οι τράπεζες

 δεν πληρώνουν φόρους. 

Ούτε χρηματοδοτούν την πραγματική οικονομία.

Επιπροσθέτως επιδίδεται και σε ένα εξυπνακίστικο λογοπαίγνιο, ότι 

για να πάρει κανείς δάνειο θα πρέπει να αποδείξει 

ότι δεν έχει ανάγκη από δανεισμό.

Ως λύση προτείνει την επιβολή πατριωτικής εισφοράς στα υπερκέρδη

 των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων. 

Αρκεί κανείς, λέει, να έχει το θάρρος να συγκρουστεί

 με τα συμφέροντα και να στηρίξει την κοινωνία.

Όντως, ως τώρα δεν γνωρίζαμε ότι τα ξένα funds διέπονται

 από ελληνικά πατριωτικά αισθήματα. 

Από έναν πατριωτισμό στον οποίο θα τα συνεγείρει ο Αλέξης

 και θα καταθέσουν το οβολό τους.

Ποιος όμως έφερε τα ξένα funds στις ελληνικές τράπεζες 

και κερδίζουν 2,83 δισ.; Μα φυσικά ο ίδιος ως κυβερνήτης!

Ήδη πριν την ανάληψη των δικών του κυβερνητικών ευθυνών,

\ οι τράπεζες χρειάζονταν κεφάλαια λόγω της κρίσης χρέους,

 των δανείων που δεν πληρώνονταν, της φυγής 

των καταθέσεων (bank run), και του κουρέματος ομολόγων (PSI),

 καθώς το ελληνικό κράτος τις υποχρέωνε να αγοράζουν 

τα ομόλογά του, που είχαν καταστεί junk.

Το κράτος έκανε δυο ανακεφαλαιοποιήσεις 

(αν δεν έκανε και οι καταθέτες θα έχαναν τα λεφτά τους, τουλάχιστον 

τα ποσά άνω των 100 χιλ - κάτι που δεν αναφέρεται 

στον δημόσιο διάλογο, που εκλαμβάνει την ανακεφαλαιοποίηση μόνο

 ως δώρο στους τραπεζίτες). Με τις ανακεφαλαιοποιήσεις αυτές

 το κράτος έγινε κύριος μέτοχος των τραπεζών».

Ώσπου ήρθε η λαϊκή κυβέρνηση με συγκυβερνήτη 

τον μη ακροδεξιό (κατά Νίκο Παππά), Πάνο Καμμένο,

 και υπουργό Οικονομικών τον μαέστρο 

της «δημιουργικής ασάφειας» Γιάνη Βαρουφάκη.

Με την «υπερήφανη διαπραγμάτευση» το bank run 

έλαβε εφιαλτικές διαστάσεις. Η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση σταμάτησε, 

έκλεισαν οι τράπεζες (ο Αλέξης, που είναι το asset του η οικονομία,

 δήλωσε πρόσφατα ότι έπρεπε να τις έχει κλείσει

 από τη δεύτερη ημέρα της ανόδου του), και επιβλήθηκαν 

capital controls, με τον λαό να στενάζει στα ΑΤΜ.

Με φυγή κεφαλαίων άνω των 40 δισ. και ραγδαία αύξηση 

των κόκκινων δανείων, με κατακόρυφη πτώση της αξίας 

των μετοχών και πλήρη απαξία των τραπεζών, χρειάστηκε

 και η τρίτη ανακεφαλαιοποίηση. 

Αυτή τη φορά επί πρωθυπουργού Αλέξη. Μόνο που αυτή δεν ήταν 

σαν τις δύο προηγούμενες. Ήταν κατά το λαϊκόν 

η «Τρίτη και φαρμακερή», καθώς υπήρξε μια ποιοτική διαφορά:

Ενώ οι προηγούμενες δύο ανακεφαλαιοποιήσεις ήταν 

πρωτοβουλία, έστω και αναγκαστική, των ελληνικών κυβερνήσεων,

 η τρίτη έγινε υπό την εποπτεία και την εντολή των δανειστών,

 τους οποίους ο Αλέξης θα έδιωχνε «με ένα νόμο και ένα άρθρο».

Η κρατική ενίσχυση έγινε παράνομη. Προτιμήθηκαν οι ξένοι ιδιώτες, 

τα funds, που αγόρασαν τις τραπεζικές μετοχές «μπιρ παρά»

 και έθεσαν υπό τον έλεγχό τους τις τράπεζες. Αν δεν γινόταν αυτό, 

θα γινόταν κούρεμα καταθέσεων!

Το δημόσιο που πριν ήταν μεγαλομέτοχος, έχασε την περιουσία του.

 Οι τράπεζες πέρασαν στα χέρια των funds και αφελληνίστηκαν. 

Στη γλώσσα των φιλελευθέρων ιδιωτικοποιήθηκαν. 

Στη γλώσσα του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη, ξεπουλήθηκαν

 σε εξευτελιστικές τιμές και παραδόθηκε ο έλεγχός τους 

στα κοράκια των ξένων κερδοσκοπικών funds.

Ας μην πλατιάσουμε θυμίζοντας ότι επί Αλέξη οι πλειστηριασμοί 

για τα σπίτια που δόθηκαν στα funds, από την αίθουσα 

του Ειρηνοδικείου έγιναν ηλεκτρονικοί. 

Και ότι η απόπειρα παρεμπόδισης πλειστηριασμών 

έγινε… ιδιώνυμο αδίκημα. Το προηγούμενο ιδιώνυμο είχε θεσπιστεί 

από τον Ελευθέριο Βενιζέλο το… 1929!

Τότε είχε στόχο τους κομουνιστές. Τώρα αριστεροί το θέσπισαν 

κατά συντρόφων τους που αντιδρούσαν στους πλειστηριασμούς. 

Το ένιωσε στο πετσί του ο Παναγιώτης Λαφαζάνης που διαμαρτυρόταν

 στους δρόμους. Εκλήθη από την Ασφάλεια, και δη από το τμήμα…

 Προστασίας του Πολιτεύματος!

Όλα χάριν των funds, στα οποία ο Αλέξης επέτρεψε 

την «κρατικά εγγυημένη αισχροκέρδεια», που τώρα καταγγέλλει. 

Και που δήθεν θα τα υποχρεώσει σε πατριωτική εισφορά! 

Τα διεθνή funds! 

ΠΗΓΗ

Ποια είναι η γνώμη σας;

Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο

να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη

αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν

αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.

Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε. 

Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.