Si el viento tuviera color Αν είχε χρώμα ο άνεμος

Si el viento tuviera color

carne mis sueños

y senderos la mente 

yo no amaría .

Se habría apagado el fuego

que vive en mis entrañas

y la alimento con sueños

esperanzas y versos.

Pero el viento voz 

solamente posee

y su carne sabe  sòlo

devorar sueños.

Mas mi mente intransitable 

bosque seguirá siendo 

y yo perdido ando

grito, escribo, busco

sonrío, hago gestos 

espero y amo.

                     Pan kartsonakis

Την απόδοση, στην Ισπανική γλώσσα

έκανε η καθηγήτρια φιλόλογος των Ισπανικών.

                    Γεωργία  Κόλλια

Αν είχε χρώμα ο άνεμος

σάρκα τα όνειρά μου 

και μονοπάτια το μυαλό 

εγώ δεν θ΄ αγαπούσα.

Θα είχε σβήσει η φωτιά

που ζει στα σωθικά μου

και την ταΐζω όνειρα, 

ελπίδες και στιχάκια.

Όμως ο άνεμος φωνή 

μονάχα διαθέτει 

και όνειρα η σάρκα μου

να τρώει μόνο ξέρει.

Μα το μυαλό μου αδιάβατο 

θα παραμένει δάσος 

κι εγώ χαμένος περπατώ 

φωνάζω, γράφω, ψάχνω, 

χαμογελώ, χειρονομώ, 

ελπίζω κι αγαπάω.

Πάν Καρτσωνάκης