Βυθίζονται μες τη στιγμή και πέφτουνε στο μέλλον!

Τα όνειρά τους πάντα έσπερναν, 

οι ποιητές, στον κόσμο

 πασπαλισμένα αίματα, 

ελπίδες μα και ψέμα.

Με λέξεις μόνο έχτιζαν, 

τον κόσμο τους και ζούσαν

 στοές τριγύρω σκάβοντας, 

τούνελ για να ξεφύγουν.

Ισορροπούν οι ποιητές,

ακροβατούν στο τώρα, 

βυθίζονται μες τη στιγμή

 και πέφτουνε στο μέλλον!

   Καρτσωνάκης Πάν

The poets always sow 

their dreams in the world,

 sprinkled them with blood, 

hope but with a lie as well.

They built their world,

 just with words

 and lived by digging stoas around, 

and escape tunnels.

The poets keep balanced 

acrobating on present, 

sinking in the moment 

and fall in the future!

      Kartsonakis Pan