Ο Ερντογάν, ο Σαλαντίν, η κατάληψη της Ιερουσαλήμ και το Αιγαίο.

Στη γειτονική Τουρκία διαμορφώνεται ένα κλίμα μέσω των media 

και των κοινωνικών δικτύων που είναι άκρως επιθετικό για την Ελλάδα. 

Πρόκειται για μία πραγματική εκστρατεία μίσους που έχει

 συγκεκριμένους στόχους. 

Δεν στοχεύει σε εσωτερική κατανάλωση, αφού ο Ερντογάν 

δεν πιέζεται από τους αντιπάλους του. 

Αυτούς τους «προλαβαίνει» και τους κλείνει φυλακή!

 Φτιάχνουν κλίμα και ταυτόχρονα μας «μετράνε». 

O Ερντογάν συνομιλεί πλέον μόνο με τον Θεό. 

Και ο δρόμος του για την «απελευθέρωση» της Ιερουσαλήμ 

περνάει από την Αθήνα… 

Η Ελλάδα δεν θέλει πόλεμο με την Τουρκία! 

Το αντίθετο! Οι δύο χώρες θα μπορούσαν να ακολουθήσουν 

το παράδειγμα της Γερμανίας και της Γαλλίας. 

Η Νοτιοανατολική Μεσόγειος έχει πλούτο διαθέσιμο για όλους. 

Απ’ ότι φαίνεται, όμως, αυτό είναι μόνο στα όνειρά μας!

 Δυστυχώς!

 Η Τουρκία έχει διαλέξει έναν άλλο δρόμο. 

Θέλει να ηγεμονεύσει στον Ισλαμικό κόσμο. 

Και αυτό περνάει μέσα από την εξαφάνιση του Ισραήλ. 

Η κατάκτηση της Ιερουσαλήμ δεν είναι απλά και μόνο λόγια που

 έχουν στόχο να συναρπάσουν τα πλήθη.

 Ο Ερντογάν συνομιλεί, πλέον, μόνο με τον Θεό και αυτό είναι

 το επικίνδυνο της ιστορίας. 

Στην ταινία «Kingdom of Heaven» (2005) του Ridley Scott, 

για την κατάκτηση της Ιερουσαλήμ το 1187 και προς το τέλος

 της ταινίας, μετά την παράδοση της πόλης, ο επικεφαλής 

των Σταυροφόρων ρωτάει τον Βασιλιά Σαλαντίν: 

«Τι είναι για σας η Ιερουσαλήμ»; 

Και ο Σαλαντίν απαντά» «Τίποτα»!

 Και αφού απομακρύνεται μερικά βήματα γυρίζει χαμογελώντας 

και προσθέτει: «Τα πάντα»! 

Δεν πρόκειται για ιστορικό κείμενο, αλλά για έμπνευση 

του σκηνοθέτη και του σεναριογράφου που ήθελαν να αποδώσουν

 τη μεγάλη σημασία που απέδιδαν οι μουσουλμάνοι στην κατάκτηση 

της Ιερουσαλήμ, λόγω της τεράστιας θρησκευτικής, συμβολικής

 και πολιτικής σημασίας της για εβραίους, 

μουσουλμάνους και χριστιανούς. 

Ο ίδιος ο Ερντογάν έχει χρησιμοποιήσει πολλές φορές τον Σαλαντίν 

ως σύμβολο της ενότητας του μουσουλμανικού κόσμου. 

Ο Ερντογάν βλέπει τον εαυτό του ως συνεχιστή του έργου του Σαλαντίν 

και μέσα σε όλο αυτό υπάρχει η Ιερουσαλήμ.

 Αυτός ο οποίος θα «απελευθερώσει» την Ιερουσαλήμ και θα εξαφανίσει 

τους Εβραίους θα είναι ο αναμφισβήτητος ηγέτης του ισλαμικού κόσμου.

Ορισμένες δηλώσεις του ιδίου για τους άπιστους! 

Στις 2 Οκτωβρίου 2025, στην 838η επέτειο της κατάκτησης

 της Ιερουσαλήμ, έγραψε ότι τιμά «τον δεύτερο κατακτητή αυτής 

της ιερής πόλης, Selahaddin Eyyubi» και ότι η Τουρκία

 θα συνεχίσει «με αποφασιστικότητα τον αγώνα για την Ιερουσαλήμ». 

Σε ομιλία του για την Ιερουσαλήμ είχε πει ότι «σε κάθε πέτρα, 

κάθε δρόμο και κάθε τόπο λατρείας» υπάρχουν τα ίχνη μουσουλμάνων

 ηγετών όπως ο Σαλαντίν. Στην ίδια ομιλία χαρακτήρισε 

την Ιερουσαλήμ «κόκκινη γραμμή μας».

Το 2025 χρησιμοποίησε τον Σαλαντίν για να τονίσει την κοινή ιστορία 

των λαών της περιοχής: «Την Ιερουσαλήμ την κατέκτησαν

 Τούρκοι, Κούρδοι και Άραβες υπό τη διοίκηση του Selahaddin Eyyubi». 

Σε άλλη ομιλία συνέδεσε τον Αλπ Αρσλάν, τον Σαλαντίν

 και τον Μωάμεθ Β΄ τον Πορθητή ως τμήματα

 της ίδιας ιστορικής παράδοσης.  

Και τι σχέση έχει η επιθετικότητα του Ερντογάν στο Αιγαίο 

με τις βλέψεις του στο Ισραήλ; 

Έχει απόλυτη! 

Η Ελλάδα ήταν «προγραμματισμένη» για αργότερα.  

Δεν είχε λόγο να πάει σε διάλογο ή ακόμη και σε πόλεμο με μία χώρα 

που βρισκότανε σε διαρκή φθορά. 

Οικονομική, πολιτική, δημογραφική. 

Γι' αυτό και ο ίδιος υπαναχώρησε από την αρχική του στάση 

και απέφυγε να κλείσει τα ελληνοτουρκικά. 

Και είχε την ευκαιρία να το κάνει, να κτίσει τις γέφυρες της ειρήνης. 

Αλλά δεν το θέλησε. Οι προσωπικές του σχέσεις με τους πρώην 

πρωθυπουργούς Κώστα Καραμανλή και Γιώργο Παπανδρέου ήταν

 τέτοιες που θα μπορούσε να οδηγήσει τη μια και βασική διαφορά 

μεταξύ των δύο χωρών στην Χάγη. 

Δεν το έκανε επειδή πίστεψε ότι η Ελλάδα θα πέσει ως ώριμο φρούτο.

 Δεν είχε λόγο, λοιπόν, να σπαταλήσει δυνάμεις σε ένα κάστρο που ήταν 

εύκολο να το καταλάβει όποτε το ήθελε. 

Ή αλλιώς, είχε άλλες προτεραιότητες. 

Τι άλλαξε; Ο Κυριάκος Μητσοτάκης άλλαξε την ροή των πραγμάτων.

 Η Ελλάδα δεν είναι πλέον «ώριμο φρούτο». 

Δεν είναι εύκολος αντίπαλος. Κάθε άλλο. 

Και μέρα με την μέρα ισχυροποιείται ακόμη περισσότερο.

 Με την στρατηγική συνεργασία του Ισραήλ. Αναμφισβήτητα. 

Όπως εξελίσσονται, όμως, τα πράγματα, η Ελλάδα θα είναι απόρθητη

 έπειτα από 2 χρόνια. Οπότε, το ερώτημα που τίθεται 

για τους Τούρκους είναι πολύ απλό: Τώρα ή ποτέ; 

Το θέμα δεν είναι ότι αυξάνουν την ένταση με την Ελλάδα επειδή

 υπάρχει η στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ. 

Αλλά επειδή σε δύο ή τρία χρόνια δεν θα μπορούν καν να σκεφτούν

 ένα θερμό επεισόδιο. Εξαιτίας της συνεργασίας με το Ισραήλ η Ελλάδα 

δεν είναι πλέον του χεριού τους και ταυτόχρονα έχει περιοριστεί

 για την Τουρκία το περιθώριο, το παράθυρο του χρόνου αντίδρασης. 

Ναι, ανησυχούν και για την ουσία της συνεργασίας του Ισραήλ 

με την Ελλάδα και την Κύπρο. Για την ακρίβεια την φοβούνται αυτή 

την συνεργασία. Επειδή δεν ξέρουν αν ο δρόμος για την Ιερουσαλήμ

 θα είναι τόσο «εύκολος» όσο τον έχουν φανταστεί. 

Εμείς πάλι ξέρουμε καλά ότι αν ολοκληρωθεί αυτό το «όνειρο» 

του Ερντογάν, αν γίνει ο ηγέτης του Ισλαμικού κόσμου, θα είμαστε 

η επόμενη «στάση» στο εξπρές του τρόμου που έχει ξεκινήσει με τελικό 

προορισμό ένα παράλληλο σύμπαν που ανασταίνεται 

η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ότι η Ευρώπη έχει ξεχάσει πόσες

 ακόμη περιοχές εντάσσονται στα σύνορα της καρδιάς του κ. Ενρτογάν 

είναι ένα θέμα που θα πρέπει να παρακαλούν τον Θεό να μην φτάσει 

η ώρα που θα το θυμηθούν. Τότε θα είναι αργά… 

Ότι υπάρχουν στην Ελλάδα «ακτιβιστές» που τρώνε 

αμάσητη την προπαγάνδα του Ερντογάν και της Χαμάς

 είναι ένα θέμα που θα πρέπει κάποια στιγμή

 να μας απασχολήσει. 

Επειδή λειτουργεί στο τέλος ως πέμπτη φάλαγγα 

στο εσωτερικό της χώρας. 

Μόνο αν ξέρουμε τι μας συμβαίνει και έχουμε

 καθαρούς στόχους είναι πιθανό να βγούμε νικητές

 απ’ αυτήν την αναμέτρηση. 

Και να μην γελιόμαστε. 

Αυτήν τη φορά παίζεται η επιβίωση 

της ίδιας της χώρας. 

Ο ελληνισμός δεν αντέχει μια νέα ήττα, όπως στην Κύπρο. 

Μια σημείωση: Για να μην ξεχνάμε, η μεγάλη ήττα στην Κύπρο 

συνέβη επειδή η χούντα τότε έκανε το εγκληματικό λάθος 

να πιστέψει τις διαβεβαιώσεις ξένων παραγόντων ότι 

τα πράγματα δεν θα εξελισσόντουσαν έτσι όπως τελικά

 εξελίχτηκαν.

 Λάθος; Προδοσία;

 Ό,τι και να συνέβη το αποτέλεσμα δεν αλλάζει και έχει επηρεάσει 

καθοριστικά την ψυχολογία της ελληνικής πλευράς.

 Φάνηκε και στα Ίμια! 

Η λογική της ήττας είναι βαθιά εντυπωμένη 

σε όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις. 

Με μία και μόνο εξαίρεση! Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι η μόνη 

που δεν μπήκε σε αυτή την ολέθρια λογική. 

Και είναι απορίας άξιο πως κατηγορούν σήμερα για το ακριβώς 

αντίθετο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, όταν έχει προηγηθεί ο Έβρος

 και έχει ακολουθήσει η σημαντική ενίσχυση της άμυνας της χώρας. 

Η δήλωση του 2020 του τότε αρχηγού ΓΕΕΘΑ στρατηγού 

Κωνσταντίνου Φλώρου ήταν σαφής και εξακολουθεί να ισχύει: 

«όποιος πατήσει τα πόδια του στο έδαφός μας, πρώτα

 θα τον κάψουμε και μετά θα ρωτήσουμε ποιος είναι».

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@liberal.gr

ΠΗΓΗ

Ποια είναι η γνώμη σας;

Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο

να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη

αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν        

αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.     

Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε.

Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.