Έχουμε ακόμη ένα εξάμηνο προεκλογικής περιόδου.

Ταχυδακτυλουργοί και θαυματοποιοί 

στον αγώνα να πέσει ο Μητσοτάκης.

Σάκης Μουμτζής

Νοήμονες άνθρωποι εξακολουθούν να συγκρίνουν

 τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών 

με αυτά των ευρωεκλογών για να μας πουν 

ή να μας πείσουν πως η Νέα Δημοκρατία

 έχασε 1.000.000 ψηφοφόρους. 

Χιλιοειπωμένα πράγματα που έχουν κουράσει. 

Σύγκριση ανόμοιων πραγμάτων δεν αντέχει 

σε καμιά λογική.

 Με παλιότερο άρθρο μου απέδειξα με αριθμούς

 πως όλα τα κυβερνητικά κόμματα υπέστησαν 

σημαντικές απώλειες στις ευρωεκλογές που 

διεξήχθησαν αμέσως μετά τις εθνικές. 

Ενδεικτικά αναφέρω πως η Νέα Δημοκρατία στις 

ευρωεκλογές που διεξήχθησαν τρεις μόλις μήνες

 μετά τις νικηφόρες βουλευτικές εκλογές του 2004, 

έχασε πάνω από 700.000 ψήφους. 

Είναι ολοφάνερο και αυταπόδεικτο πως με άλλα

 κριτήρια ψηφίζουν οι ψηφοφόροι στις δύο 

αυτές εκλογικές αναμετρήσεις. 

Τότε, το 2004, ουδείς απέδωσε την απώλεια 

των 700.000 ψηφοφόρων στη «χαμένη ψυχή» 

της παράταξης. Σήμερα, όλο αυτό το ανόητο 

αφήγημα στήθηκε για να υπηρετήσει 

την προσπάθεια να ανευρεθεί αυτή η ψυχή. 

Κάτι σαν την «Αναζήτηση της χαμένης Κιβωτού»

 του Σπίλμπεργκ, χωρίς να υπάρχει στην 

περίπτωσή μας Χάρισον Φορντ. 

Για να μην κουραζόμαστε, τελικά τα πάντα

 θα φανούν στην κάλπη. 

Και σε αυτόν τον εμφανή παραλογισμό της 

σύγκρισης ανόμοιων πραγμάτων, κρύβεται

 η νευρικότητα και το άγχος που προκαλείται 

σχεδόν σε όλους τους πολιτικούς χώρους

 με την απόφαση του Μητσοτάκη να πάει 

σε εκλογές την άνοιξη. 

Ήδη Καρυστιανού και Τσίπρας μετράνε απώλειες.

 Και αναφέρομαι στα δύο αυτά πρόσωπα διότι

 επάνω τους επένδυσαν πολιτικά και οικονομικά

 παράκεντρα εξουσίας για την πτώση 

της κυβέρνησης ή την αλλαγή πρωθυπουργού 

εν κινήσει. 

Όλα αυτά τα παράκεντρα άλλαξαν πλέον 

στοχοθεσία. 

Επιδιώκουν να σύρουν τον Μητσοτάκη σε πρόωρες 

εκλογές. Πώς θα το πετύχουν; 

Μα φυσικά, με τους ευσεβείς πόθους τους.

 Βλέπουν ότι το κοντέρ είναι κολλημένο στο 30% plus 

και ως γνωστόν ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται. 

Έχουν φτάσει, δυστυχώς, στο σημείο να γράφουν 

κείμενα για τον Έλληνα πρωθυπουργό που ούτε 

η τουρκική εφημερίδα «Γενί Σαφάκ» δεν τα γράφει.

 Και έχουμε ακόμη ένα εξάμηνο προεκλογικής περιόδου. 

Όλοι αυτοί επένδυσαν για την πτώση Μητσοτάκη 

σε έναν από μηχανής Θεό. 

Σε μια δύναμη που θα εμφανιζόταν εκτός 

των συνηθισμένων πολιτικών διαδικασιών, όπως ήταν 

τα Τέμπη με τους γνωστούς κομπογιαννίτες και στη

 συνέχεια η Λάουρα Κοβέσι. 

Πού κατέληξαν όλα αυτά είναι γνωστά. 

Η μια δηλώνει απογοητευμένη και είναι έτοιμη

 να εγκαταλείψει την Ελλάδα και της άλλης 

τα πολύκροτα στοιχεία 

αποδείχθηκαν «άνθρακες ο θησαυρός». 

Επειδή αυτοί οι απίθανοι τύποι είναι ανεξάντλητοι,

 να δούμε τι άλλο θα σκαρφιστούν. 

Έχουν καεί όλα τα χαρτιά τους - άλλα ήταν καμένα 

από χέρι, άλλα τα έκαψε η κυβέρνηση - και τώρα 

αναζητούν το άσο μέσα στο μανίκι τους. 

Μετά από οκτώ χρόνια στην εξουσία, 

αυτό το 30% plus και πονά 

και θολώνει το μυαλό τους. 

Η ταχυδακτυλουργία, όπως και η προσμονή 

ενός θαύματος, ουδέποτε αποτέλεσαν 

στην πολιτική ενδεδειγμένη στρατηγική. 

Πηγή

Ποια είναι η γνώμη σας;

Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο

να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη

αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν

αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.

Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε. 

Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.