ΝΑ ΜΕ ΘΥΜΆΣΑΙ της Γεωργίας Κόλλια

Να σε δω για λίγο, να σ’ αγγίξω,

 η ματιά μου στο κορμί σου να σταθεί,

 μόνοι μας να μείνουμε....στο τώρα

 και ο πόνος που ’χω μέσα  να χαθεί.

Μου έλειψαν τα βράδια τα δικά μας,

 σ’ ένα βράχο, βυθισμένοι στη σιωπή

 με πιασμένα χέρια και η καρδιά μας

 που φτερούγιζε σαν να ’τανε πουλί.

Ξάγρυπνη, με δάκρυα στα μάτια,

 θα με πάρει ο ύπνος την αυγή,

 γράμματα παλιά σου ξεφυλλίζω,

 όλο μου το είναι μια κραυγή.

Μια ιστορία αγάπης από τις λίγες,

 ποιητές και λόγιοι σε χαρτί·

 μοναχά αυτοί ξέρουν να γράφουν,

 που και που τις γράφει και η ζωή.

Όλα αλλάζουν, τίποτα δεν μένει

 στη ζωή αυτή, "«τα πάντα ρεῖ "

 εύχομαι απλά να με θυμάσαι·

 μόνο αυτή η σκέψη με ηρεμεί.

           Γεωργία Κόλλια