Εμπρός λαέ, μην σκύβεις το κεφάλι.
Εμπρός λαέ, μην σκύβεις το κεφάλι.
Δημήτρης Καμπουράκης
Ένα νέο ζευγάρι ψάχνει σπίτι να στεγάσει
τον σημερινό του έρωτα και την αυριανή του
οικογένεια, πλην δεν βρίσκει.
Ούτε σπίτια υπάρχουν, αλλά και κείνα που διατίθενται
είναι πανάκριβα.
Τι πρέπει να γίνει;
Ο ένας τρόπος είναι να μαζευτούν μαζί
με την παρέα τους στην πλατεία, να στήσουν
ένα αντίσκηνο (καλή ώρα σαν τους Μαδριλένους)
και να υψώσουν ένα πανό που γράφει,
«εμπρός λαέ, μην σκύβεις το κεφάλι, απάντηση
θα πάρουν, μ’ αντίσταση και πάλη».
Δεν λέω, έχει κάτι βαθιά ηρωικό όλο αυτό, αλλά
μήτε θεμέλια σπιτιού ρίχνει, μήτε τοίχους σοβαντίζει,
μήτε σαλόνια και κρεβατοκάμαρες επιπλώνει.
Δυστυχώς. Το πολύ-πολύ να ρίξει τον Κούλη, αλλά
κλειδί διαμερίσματος στο χέρι του άστεγου ζευγαριού
δεν παραδίδει.
Η άλλη λύση είναι να χτίσουμε σπίτια.
Οι εκτιμήσεις της αγοράς, των τραπεζών
και των επιμελητηρίων είναι ότι μας λείπουν
περίπου 180.000 διαμερίσματα.
Απ’ αυτά, τα 70.000 λείπουν από την Αττική
(και λίγα λένε), καθώς ο μισός πληθυσμός και το 60%
της οικονομικής δραστηριότητας της χώρας
συγκεντρώνονται στο λεκανοπέδιο.
Αν υποθέσουμε ότι αυτά θα στεγαστούν
σε πολυκατοικίες των 20 διαμερισμάτων των 80 τ.μ.,
τότε μόνο στην Αττική χρειαζόμαστε 3.500 νέες
πολυκατοικίες μεσαίο-μεγάλου μεγέθους.
Και αντίστοιχα οικόπεδα.
Τι κόστος έχουν αυτά, αν υποθέσουμε ότι θα βρεθούν ελεύθεροι
χώροι να χτιστούν; Σύμφωνα με τις τρέχουσες τιμές, με κόστος
κατασκευής 2.000-2.100 ανά τ.μ., χρειάζονται
γύρω στα 10,5 δισ. ευρώ. Δίχως το κόστος της γης αυτά.
Για να χτιστούν τα 180.000 διαμερίσματα που χρειάζεται όλη
η χώρα, τότε πάμε σε κόστος άνω των 25 δισ. ευρώ, χωρίς
την αξία των οικοπέδων. Και βέβαια, δίχως να υπολογίσουμε
τον χρόνο κατασκευής τόσων εκατομμυρίων τετραγωνικών
μέτρων, αν υπάρχουν εταιρείες και προσωπικό να τα χτίσει.
Καταλάβατε τώρα γιατί γελάω όταν βλέπω διάφορα κομματικά
παιδάκια να βγαίνουν στις τηλεοράσεις και να φωνάζουν ότι
έχουν την λύση του στεγαστικού στο τσεπάκι τους;
Μιλάνε με τόσο στόμφο, που θαρρείς πως έχουν 25 δισ. ευρώ
ακουμπισμένα στο τραπέζι, είκοσι κατασκευαστικές ΑΚΤΩΡ
παρκαρισμένους στην αυλή, έχουν κι όλα τα οικόπεδα
του λεκανοπεδίου στα πόδια τους πανέτοιμα.
Οπότε το μόνο που περιμένουν είναι να αναλάβουν την εξουσία
και να βάλουν μπροστά τις μπετονιέρες.
Ε ρε κούνια που τους κούναγε.
Τα γράφω αυτά, διότι βλέπω τι γίνεται στην Ισπανία
και ετοιμάζομαι ψυχολογικά.
Οι εκεί αγανακτισμένοι της στέγης θα μεταλαμπαδεύσουν
τον αγώνα τους και εδώ, να είστε σίγουροι.
Ακριβώς όπως έκαναν και το 2008-9
με τους αντιμνημονιακούς αγανακτισμένους.
Εκεί, αναρχικοί και ακροαριστεροί μαζί με
οπαδούς του Φράγκο στήσανε νέο πανηγύρι, εδώ νέοι
Βαρουφάκηδες ετοιμάζονται να ξανακάνουν καριέρα, αυτή
τη φορά όχι για την χρεωκοπία αλλά για το στεγαστικό.
Άντε βρε, μας περιμένουν καινούριες σελίδες δόξας.
Τώρα που βγήκε κι ο Κασιδιάρης,
η πάνω και η κάτω πλατεία
θα ξαναζωντανέψουν.
Ετοιμαστείτε. Επιτέλους, πάμε για λύση του στεγαστικού…
Υ.Γ. Ξέρω, η άλλη λύση είναι να ανοίξουν τα κλειστά διαμερίσματα.
Ναι, αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να πειστούν οι κυρ-Παντελήδες
που τα έχτισαν ή τα αγόρασαν με τις οικονομίες τους,
ότι τους συμφέρει.
Με λύσεις τύπου Μαμντάμι μάλλον θα αυξηθούν τα κλειστά.
Ποια είναι η γνώμη σας;
Όλα τα άρθρα δεν είναι απαραίτητο
να εκφράζουν πάντοτε και την δική μας άποψη
αλλά τα δημοσιοποιούμε για να γίνουν
αφορμή για έναν ευπρεπή διάλογο.
Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε.
Έναν γόνιμο διάλογο, με επιχειρήματα όμως.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου